M. Kemal AYÇİÇEK - 22 Haziran 2008

Gündem Türkiye'nin EURO 2008 Avrupa Kupası'ndaki inanılmaz başarısı
ya, mecbur aşırı baskı altında kalarak "spor"la ilgili olmadığım
halde, daha fazla dayanamayıp, ya da o baskılara "yazdım işte"
diyebilmek için ben de duygularımı dile getireyim.

Baskıyı yapanlar, genelde tanıdıklarım. "yaz şu Terim'in aleyhinde,
bak bakalım nasıl okunuyorsun. Ne tebrik mailleri alıyorsun. Nedir, bu
terim sevdası. Şenol Güneş'in eline su dökemez" vs.

Düşündüm önce, "gerçekten de terim için böyle yazılmalı mı? Neden
bunların bu baskısı? Kimi Trabzon'dan kimi İstanbul'dan kimi
Almanya'dan ama hepsinin ortak kanaatlerinin "Terim aleyhinde yaz"
diyor olmalarına taktım. Bir şey var ama ne?

"bizdenlik" arıyorlar meğer, Fatih Terim'in birkaç basın toplantısını
can kulağıyla dinledikten sonra bizimkilerin neden gıcık kaptıklarını
anladım. Fatih Altaylı'da yazdı ya, Fatih Terim'in "burnu havalarda"
imiş. Öyle gösteriyor, adamın yapısı, mizacı, kişilik  öyle gelişmiş,
ama gerçekten öyle mi? Fatih Terim istese değişebilir mi? Yani topluma
şirin gözükebilecek, jest ve mimiklere sahip olabilir mi, bu tevazuu
ile aşılabilir mi?

Sanmıyorum. Kişilik yapısının kolay kolay değişmesi zor ama neden illa
da biz sevelim diye adamın yapısının bize sempatik gelmesi için onun
değişmesini isteyelim ki? Buna bizim hakkımız var mı? Hem, o
değişeceğine biz farklı bakabilmeyi öğrensek daha kolay ve kestirmeden
sorunu kendimiz de çözmüş olamayız mı? Bence bakış açımızı bizim
değiştirmemiz gerekir. Fatih Terim'in, kaş, göz, dudak bükme veya
kafasını bir tuhaf sallayıp, meydan okur halini kendimiz için değil
ama rakiplerimiz açısından düşünürsek doğru olmaz mı?

Adam zaten bize "kızım sana diyorum" ama asıl hedefinde "gelinim sen
anla"yı oyunuyor. Ama biz, her mimik ve jesti "bize yaptı" diye
algılıyoruz ve sinir oluyoruz tabi. Hele bizim bölgemiz insanı, sevmez
öyle mimik hareketleri pek ondan da tanıdık tanımadık kim varsa Fatih
Terim'e sadece o mimiklerinden ve kaprisli duruşu ve tavrından cephe
alıyoruz. Bu doğru olan bakış değil tabi, çok sığ düşünen bizleriz
oysa. Dünya, gıpta ederken bizim kendi insanımıza mutlaka bir "kulp"
bulma hastalığımız, en yakınlarımız ve hatta en samimi arkadaşlarımız
için de söz konusu değil mi? Oysa hep insanız değil mi? İyimiz de
bizim iyimiz, kötümüzde bizim kötümüz ama biz hepimiz iz işte! İstesek
de istemesek de, sevsek de sevmesek de biz, birbirim iziz işte öyle
değil mi?

Oysa O Fatih Terim ile Milli Takımımız gerçekten de "mucizeler ülkesi"
gibi anılmamıza sebep olacak bir tarzda EURO 2008 Avrupa Kupası'nda
başarıyla tarihimizde ilk kez yarı finale geldik belki de final
oynayacağız. Şimdi bana yapılan "yaz baskıları"na sanırım bu yazımla
cevap vermiş oldum. Bu vesile ile Milli Takımımızı başta fatih Terim
olmak üzere tebrik ediyorum. Ülkemize gerçekten de ihtiyacımız olan
büyük moral kazandırdıkları için, ayrıca yarı finalde de başarılar
diliyorum.

Taksicinin dersi

Karadeniz gelişiyor artık.
Trabzon'da yeni açılan alış veriş merkezi  Trabzon Form'a gitmek için
bir taksiye binen bayanlar, fatura isterler. Ama ardından da
"douglas"ı yazabilirmisin" diye sorarlar ve kodlayarak söylemeye
çalışırlar. Taksici de onlara , "michael douglas" gibiyse yazarım
diyince, bayanlar hem güler ve hem de özür dilerler. Taksici,
"kodladı, kızdım ona ama tabi belli etmedim. Bizi de cahil cühela
sandılar galiba, biz kültürsüz oluyoruz onlara göre demek ki. Hiç
duymadığım mağazalar markalar var ya orda, abuk sapuk markalar yani"
diyerek gülüyor..

Öyle ya dışardan gelmişlerin bizde "hava" atması alışılmış bir
gerçeğimiz. Trabzon, Dünya'dan değil sanki ve Trabzon'a dışardan
gelenler hep "dünyalı"lar oluyor maalesef. Bu öteden beri hep
böyledir. Gümüşhane'den Trabzon'a gelen de bazen bizimki gibi anlar
olayı ama olay aslında tamda sanıldığı gibi değildir. Belki de
yardımcı olmak adına yapılmış bir hareketi bizler zaman zaman
abartabiliriz.

Toplum bir değişim sürecinde, tüm bu değişim sürecini yakından
izleyenler ve izlemekte zorlananlar arasındaki iletişim farkıdır oysa
eksiğimiz ama zamanla bunu da tamamlarız. Trabzon'a yeni gelen
firmalar, markalar, zamanla burada da tanınsa ve bilinse bizim
köylerimizden gelecek olan insanlarımızın bu markaları anlayabilmesi
de zaman alacaktır.

Yoksa giyim elbette giyimdir ama ya markaların giyilmesi. Kim ne
giyerse "ne demek ister"in anlaşılması için zamana ihtiyacımız var.
Aynı şey, parfümler için de geçerli tabiî ki de. Gelişmiş dünya da
giysiler bile artık tıpkı yemek kültüründe olduğu gibi günün belli
saatlerinde değişebiliyor. Aynı gün, nasıl 3 öğün yemek yiyorsak
giysiler için de bu "öğün" olayı gelişmiş toplumlarda var.

Ama bizim öyle "öğün"lük giysi veya parfüme gereksinimimiz olmasa da
buna ihtiyacı olanların da bu toplumda var olduklarını bilmemiz
gerekir ve zaten o tarz mağazalar da herkes için değil, o özellikleri
takip edenler için açılıyor. İlada bilmediğiniz bir markayı giymeye
kendinizi zorlamanıza gerek yok. En iyisi, en rahat ettiğiniz giyim
tarzıdır, bundan emin olun. Kalın sağlıcakla.