Cennet'teki kalbimize iyi bakın!

*Ruhun incelikleri bu dünyada da Cennet'te de aynıdır... Kalb, Cennet'tedir
hâlâ... *
*Ve incitilmekten çok korkar... Sükûneti bozacak ters bir titreşim, bir hâl,
bir ses, bir kelime...*
*İçinde masumiyet olmayan bir bakış... İhlâslı olmayan tek bir söz... İncitir
onu... Kalbi... Kalbin sahibini... *
*Cennet'teki huzuru bozmamalıyız, bu dünya için... Cennet'te olan kalb
hisseder sükûnetin bozulduğunu... *

*Ağaçların, kuşların, ırmakların, pınar başlarında söylenen o güzel
sözlerin, bu sözlerin içindeki harflerin incindiğini hisseder... *
*Burkulduğunu, kırıldığını, Cennet'ten bu dünyanın ateşini hissettiklerini
anlar harflerin...*

*Ey karanlıkların gölgesi... Kalbin içinde mevcut olmayan şeytan... Seni kim
harekete geçiriyorsa bu dünyadaki davranışlarıyla suçludur, suçludur,
suçludur o*... Her kelimenin içindeki harfleri kırdığı, incittiği, maddenin
karanlığını hatırlattığı için...

*Ey karanlıkların gölgesinde tutsak edilmiş insan... Kalbinin içinde seni
bekleyen ışığın farkına var artık... O ışık Cennet'te emanet edildi sana... O
emanetle indirildin dünyaya... Ateşler içinde bir nurla... Beden çarmığına
gerildin sonra... Kalbinde açan bir gülle...*

*Ve insan... Allah'ın yeryüzü halifesi... Ve şeytan... İnsanın düşmanı... Allah'ın
hizmetkârı... Ama insanın halifeliğine başkaldırmış...  Ve yaratıcı tarafından
kendisine süre verilenlerden olmuş... Cennet'ten kovulmuş şeytan... Her kötü
sözden, kaba bir davranıştan ve her türlü ikilik düşüncesinden beslenen
yılan... Yeryüzünün görünmeyen ateşi... Cinlerin en hızlı olanı... *

*Ve yerçekimli bir dünyada, dumansız ateşinin hızı ile insana hayatını
kolaylaştırır gibi gösterip, onu kendine, ateşine köle yapan, ihtiras
abidesi, karanlıkların gölgesi, kibirli şeytan... Öyle imkânlar sunuyorsun ki
insana, senin kavurucu ateşinin cazibesinden ancak Allah'ın ihlâslı kulları
kurtulabiliyor...*

*Senin imkânlarını kendinden biliyor çoğu insan da... Ve senin kibrinden
beslenerek üstünlük kurduğunu sanıyor 'öteki' insanın karşısında... *

*
Allah'a kul olmayan bir insan kibir içindedir... Şeytana yakındır... Kibir,
maddenin karanlığına çeker insanı... Ağırlaştırır iyice ruhunun kabını... Tutsak
eder seni içinde... Cennet'ten uzaklaştırır... Yerin altına, karnına alır... Işığı
göremezsin bir daha... Kalbin, Cennet'te ızdırap içinde kalır... Aranızdaki bağı
koparmaya çalışır... Ve sonunda kopar... *

*Cehennem'in kavurucu ateşinin içindeki doğumun gerçekleşir... Cehennem
halkından olursunuz artık... *

*Ey Cennet'in inceliklerini taşıyan son kalb... İhlâslı bir kalbin çevresinde
yapılan son tavaf... İnsanlığın kurtuluşu için hepimizi içine alan son dua... Ve
senin kelimelerinin nurunu söndürmek isteyen şeytan... *

*Olsun! Yaz o zaman... Yaz... Her an yeni bir iş ve oluş içinde hiç durmadan
yaz... *

*Allah, insanı engellemek için çabalayan şeytana rağmen nurunu
tamamlayacaktır sonunda... *

*Bizim kalbimiz Cennet'teki son kalptir belki... Sonunda da bizi Cennet'e
çağıracaktır...** Hz. Âdem'e öğretilen kelimelerimizle kurtulacağız bu
dünyadan... *

*Şeytanın yerçekiminden kurtulup,** gökyüzüne yükseleceğiz... Ve Cennet'e
kavuşacağız... Allah'ın sevgili kullarının arasına katılacağız yeniden... Ve bu
dünya hayatı çok gerilerde kalacak... Tamamı çok kısa bir anmış gibi...*

*Sonsuz bir Cennet bahçesinde...*

*Şimdi...*

Hayati Sır
--
insan gittiği yere kültürünü, karakterini ve kaderini de beraberinde
götürür!..

--
Bana ulaşmak için: dosta...@gmail.com

http://hbayhan.blogspot.com/

Eğer bir gün dünyaya ait çok büyük bir derdin olursa
Rabbine dönüp:
"Benim çok büyük bir derdim var"
deme!
Derdine dönüp:
"Benim çok büyük bir Rabbim var"
de!