*[image:
?ui=2&view=att&th=126b28f43f0f3b55&attid=0.1&disp=attd&realattid=ii_126b28f 43f0f3b55&zw]
*
*Nefs-i emmâreme bir sille-i tedib:*
Ey fahre meftun, şöhrete mübtelâ, medhe düşkün,
hodbinlikte bîhemta sersem nefsim!
Eğer binler meyve veren incirin menşei olan küçücük bir çekirdeği
ve yüz salkım ona takılan üzümün siyah kurucuk çubuğu;
bütün o meyveleri, o salkımları kendi hünerleri olduğu
ve onlardan istifade edenler o çubuğa,
o çekirdeğe medh ve hürmet etmek lâzım olduğu,
hak bir dâva ise;
senin dahi sana yüklenen nimetler için fahre, gurura belki bir hakkın var.
Halbuki sen, daim zemme müstehaksın.
Zira o çekirdek ve o çubuk gibi değilsin.
Senin bir cüz'-i ihtiyarın bulunmakla,
o nimetlerin kıymetlerini fahrin ile tenkîs ediyorsun.
Gururunla tahrib ediyorsun ve küfranınla ibtal ediyorsun
ve temellükle gasbediyorsun.
Senin vazifen fahr değil, şükürdür.
Sana lâyık olan şöhret değil, tevazudur, hacâlettir.
Senin hakkın medih değil istiğfardır, nedâmettir.
Senin kemâlin hodbinlik değil, hüdâbinliktedir.
Evet sen benim cismimde, âlemdeki tabiata benzersin.
İkiniz, hayrı kabûl etmek, şerre merci olmak için yaratılmışsınız.
Yâni fâil ve masdar değilsiniz, belki münfail ve mahalsiniz.
*Yalnız bir tesiriniz var:
*
O da hayr-ı mutlaktan gelen hayrı,
güzel bir Sûrette kabûl etmemenizden şerre sebeb olmanızdır.
Hem siz birer perde yaratılmışsınız.
Tâ güzelliği görülmeyen zâhirî çirkinlikler size isnad edilip,
Zât-ı Mukaddese-i İlahiyenin tenzihine vesile olasınız.
Halbuki bütün bütün vazife-i fıtratınıza zıd bir Sûret giymişsiniz.
Kabiliyetsizliğinizden hayrı şerre kalbettiğiniz halde,
Hâlıkınızla güya iştirak edersiniz.
Demek nefisperest, tabiatperest gâyet ahmak, gâyet zâlimdir.
Hem deme ki: "Ben mazharım.
Güzele mazhar ise, güzelleşir."
Zira, temessül etmediğinden mazhar değil, memer olursun.
Hem deme ki:
«Halk içinde ben intihab edildim.
Bu meyveler benim ile gösteriliyor.
Demek bir meziyetim var.»
Hâyır, hâşâ! Belki herkesten evvel sana verildi;
çünki herkesten ziyade sen müflis ve muhtaç ve müteellim olduğundan
en evvel senin eline verildi.
(18.söz'den )
Hayat faaliyet ve harekettir, şevk ise matiyyesidir (bineğidir)."
Bediüzzaman
|
