Namazın Şirkten Korunmaya Vesileliği

Müminin en çok korkacağı manevî tehlikelerin başında şirk gelir. Şirk,
büyük bir zulümdür, insanın bütün manevî cihazlarının harap olmasına
sebep olur. Şirk üzere ölenin, Allah'ın affından istifade edemeyeceği
Kur'an-ı Kerîm,de açık olarak ilan edilmiştir. Nisâ sûresinin, 48. ve
116. ayet-i kerîmelerine, şirk üzere ölenlerin asla
affedilmeyecekleri, Lokman sûresinin 13. âyetinde de, şirkin büyük bir
zulüm olduğu bildirilmiştir. Kâinattaki her şey, zerrelerden
yıldızlara kadar kendilerine has diller ile, Allah'ın varlığını ve
birliğini ilan ederken, Allah'ın ulûhiyetinde veya rubûbiyetinde
ortağı olduğunu zannederek, bütün kâinatı yalancılık ile suçlayanlar
ve böylece bütün kâinata hakaret edenler, hem bütün kâinata manen
zulmetmiş olurlar, hem kâinat üzerinde tecellî eden esmâ-i İlâhiyeye
karşı çok ağır ithamlarda bulunmuş olurlar ve hem de böyle ağır
suçları ısrarla işlemek suretiyle kendi manevî cihazlarını harap
ederek 'ıslah olma' kabiliyetini kaybederler ve ebedî cehenneme
girmeyi hak etmiş olarak kabre girerler.

Şirke düşenlerden bu dünyada hatasını anlayarak pişman olup tevhîde
uygun bir hayatı seçenlerin, Allah'ın nihayetsiz rahmetinden dünya ve
âhirette istifade edebilme imkânına kavuşacakları yani Allah'ın affına
mahzar olacakları ise, Zümer sûresinin 53. âyetinde müjdelenmiştir.

Hakkı verilerek eda edilmeye çalışılan namaz, şirkten kurtulmaya ve
korunmaya en birinci vesîledir. Bu haber ve müjde, Kur'an-ı Kerîm'de
hem Rûm sûresinin 31. âyetinde ve hem de Ankebût sûresinin 45.
âyetinde bildirilmiştir. Namazı hakkını vererek eda etmeye
çalışmaktan, namazları vaktine kılmayı, cemaatle kılmaya gayret
göstermeyi, namazda tâdil-i erkâna riayet etmeyi, namazda ihlâsa
dikkat etmeyi, beş vakit namazı vaktinde eda etmeyi en önemli vazife
kabul etmeyi anlayabiliriz.

Namazı hakkını vererek eda etmeye çalışmak, şirkten kurtulmak ve
korunmak için en birinci vesîledir. Çünkü, namazın içindeki
hareketlerde ve okunan sûre ve dualarda iman tazeleme vardır. İki
namaz arasında iman hakikatlerine aykırı söz söylenmesinden veya
davranış sergilenmesinden dolayı kalblerde meydana gelen manevî
kirlenmeler, namaz esnasında Allah'ın lütfu ile temizlenir. Çünkü
böyle bir temizlenmeyi namaz kılan mümin, Allah'tan namazında
Allah'tan niyaz ediyor.

Diğer taraftan, namazın içinde bütün mahlûkâtın Allah'a arz ettikleri
çeşit çeşit ibadetlerin özü ve özeti vardır. Kâinat ağacının en güzel
ve câmi meyvesi olarak yaratılan insana, Allah öyle bir ibadeti
emretmiştir ki, o ibadet bütün mahlûkâtın ibadetlerinin nurlu bir
özetidir. İşte o ibadet, namazdır. Namaz ile mümin, bütün kâinat ile
manen tanışır. Yani kâinatın her an Allah'ı tesbih ettiğine kalben-
rûhen şâhitlik yapan bir mümin, her an kâinattan tevhid dersi alır ve
kâinat ile münasebetlerinde şirk kokan söz ve davranışlardan sakınır
ve sakındırılır.

Namaz, müminin kendini en güzel şekilde tanımaya çalıştığının yani
sonsuz âcizliğini hissetmeye gayret ettiğinin en güzel ifadesidir.
Müminin, namazdaki hareketler ve okuduğu sûre ve dualarla ve bilhassa
namazdaki secdeleri ile sonsuz âcizliğini fark etmesi, Allah'ın
nihayetsiz kudretinin tecellîlerini kalbinde hissetmesine ve kâinatta
seyretmesine vesîledir. Allah'ın nihayetsiz kudretinin tecellîlerini
kalbi ile hisseden ve kalb gözü ile kâinat üzerinde O'nun nihayetsiz
kudretinin tecellîlerini seyreden bir mümin, elbette Allah'a ortak
koşmaktan şiddetle sakınır ve şirkten kendisini korumasını dâima
Allah'tan talep eder. Fâtihâ sûresini dikkatlice tefekkür ederek
okuduğumuzda görülecektir ki, mümin her namazında, Allah'ın emrettiği
yolda dâim olabilmek için Allah'tan yardım istiyor.Demek ki, namazına
dikkat ve devam eden bir mümin, başta şirk olmak üzere her çeşit
günahlardan kurtulmak ve korunmak hususunda Allah'tan dâima yardım
istediği için, Allah'ın; 'hususî koruması' altına girebilmek mevzuunda
iradesini sarf etmiş oluyor. Allah, kendisinden 'korunma' talep
edenleri koruyacağını vaat ediyor.Hakkı verilerek eda edilmeye gayret
edilen namazın, şirkten kurtulmaya ve korunmaya vesîleliği hakikatini
düşünürken, meselenin bu cihetini de hatırlamalıyız.